Huilen is de belangrijkste en meest effectieve vorm van communicatie die je baby kent. Het is zijn manier om duidelijk te maken hoe hij zich voelt, en het is een dringende roep om aandacht. Alle baby\'s huilen of jammeren soms om uiting te geven aan lichamelijke ongemakken, zoals honger, dorst of pijn, of aan hun behoefte aan sociaal contact. Huilen is een uitstekende manier om je aan te moedigen voor hem te zorgen: door hem te voeden en een nauwe band met hem te vormen, door hem te liefkozen of te dragen, of door tegen hem te praten. Een paar dagen na de geboorte kunnen veel moeders al onderscheid maken tussen het huilen van hun eigen kind en dat van andere kinderen. "Normaal" huilen heeft verschillende functies. Het zorgt voor voldoende melk voor de baby om te groeien en voor nauw contact tussen de ouders en hun baby. Je mag het huilen van je baby nooit negeren!
De meeste ouders kunnen ten minste drie soorten manieren van huilen van hun baby onderscheiden: huilen door honger, pijn en boosheid, of verveling. Als je de verschillende vormen van huilen van je baby met een geluidsanalyse-apparaat zou weergeven, dan zou je zien dat ze allemaal hun eigen geluidskenmerken hebben. Gelukkig heb je geen speciaal apparaat nodig om je baby te begrijpen. Onderzoek toont aan dat een nieuwe moeder al in de eerste weken na de geboorte de verschillende soorten huilen van haar baby leert herkennen. Dit onderzoek laat ook zien dat sommige baby\'s heel specifieke manieren van huilen hebben, waardoor direct duidelijk is wat ze willen. Bij andere baby\'s is het wat moeilijker om erachter te komen waarom ze huilen.
Het huilen van je baby ontcijferen
Je baby leren om zichzelf te troosten Huilen en ontwikkeling
Het huilen van je baby ontcijferen
Hier volgt een aantal aanwijzingen die je helpen erachter te komen wat je baby probeert te vertellen:
"Ik heb honger." Huilen van de honger klinkt als gejammer met een smekende ondertoon. Dit soort huilen begint vaak langzaam, als gejammer of geklaag, en ontwikkelt zich na enige tijd tot luid en ritmisch gehuil. Het houdt vaak op als je je baby optilt. Hij weet dat zijn honger nu snel wordt gestild. Je weet verder wel hoe lang het geleden is dat je je baby hebt gevoed. De hoeveelheid borstvoeding of flesvoeding die een baby nodig heeft verschilt. Als de voeding alweer een tijdje geleden is, kan je hem het beste eerst voeden.
"Ik heb pijn." Huilen van de pijn klinkt als een scherpe schreeuw, gevolgd door een korte pauze waarin de baby ademhaalt of naar lucht hapt, gevolgd door herhaaldelijke smartelijke uithalen en tenslotte weer een doordringende schreeuw. Huilen van de pijn gaat gewoonlijk door nadat je je kind hebt opgepakt. Dit is een dringende oproep om bij je baby te gaan kijken.
"Ik wil aandacht, ik verveel me." Een schreeuw om aandacht klinkt vragend. Het begint vaak met gejammer en als er niet op gereageerd wordt, kan het zich ontwikkelen tot huilerige uithalen en tenslotte tot echt huilen. Het klinkt meestal anders dan huilen van de honger. Het kan worden afgewisseld met ander gedrag dat je aandacht trekt, zoals lachen, geluidjes maken of andere signalen die je moeten overhalen om met hem te spelen.
Hoewel je gaandeweg zult leren om de verschillende huilgeluiden van je baby te herkennen, is het soms moeilijk om er zeker van te zijn waarom je baby is begonnen met huilen of jammeren. De beste manier om erachter te komen waarom je baby huilt, is een aantal mogelijkheden te proberen en te kijken wat hem kalmeert.
Pak hem op. De meeste baby\'s reageren er goed op als ze worden vastgehouden en geknuffeld. Anderen willen juist graag om zich heen kunnen kijken en willen niet te stevig vastgehouden worden. Baby\'s zijn kleine individuen vanaf het moment dat ze geboren worden. Probeer zijn voorkeuren te respecteren.
Praat of zing tegen je baby.
Je baby verveelt zich en wil wat "actie", zoals naar je kijken, of naar wat speelgoed of een mobiel. Het kan ook zijn dat hij wil dat je tegen hem praat of dat hij even van omgeving wil veranderen.
Je hebt al uitgebreid met je baby rondgelopen en tegen hem gepraat. Hij is uitgeput, moe, maar zo over zijn toeren dat het hem moeite kost om weer rustig te worden of in slaap te vallen. Beperk dan het geluid en de drukte in zijn directe omgeving.
Je baby zuigt graag. Sommige baby\'s gebruiken hun duim om op te zuigen; andere hebben soms een speen nodig. Het is beter om de speen niet de hele dag te gebruiken en liever niet meer als hij ouder is dan een jaar.
Je baby kan een natte of een vieze luier hebben of hij kan het te warm of te koud hebben.
Probeer op verschillende manieren op je baby te reageren en hem gerust te stellen. Als je dat doet, zal je je baby en zijn behoeften beter leren kennen.
"Ik ben helemaal over mijn toeren en weet niet wat ik met mezelf aan moet." Huilen om stoom af te blazen of uit rusteloosheid, komt vaak aan het eind van de dag voor. Je zou dit huilen uit irritatie of frustratie kunnen noemen. Het is een jammerend gehuil dat zich langzaam ontwikkelt tot huilen als bij pijn. Probeer het te zien als een normale ontlading van een overbelast zenuwstelsel aan het eind van een drukke dag. Het kan zijn dat je baby het nodig heeft om even onrustig te zijn om later tot rust te kunnen komen. Teveel nerveus gedoe en pogingen om hem met huilen te laten stoppen, kunnen het alleen maar erger maken. Pak hem, in plaats daarvan, iedere 10 tot 15 minuten even op en geef hem een slokje water. Na een tijdje zal hij kalmeren. Hij zal zich beter voelen en in slaap vallen.
Je baby leren om zichzelf te troosten
Op een bepaald moment wordt het tijd om je baby te leren zichzelf te kalmeren. Hierbij kan een speen of een duim heel handig zijn. Je kunt je baby deze troostmiddelen het beste overdag leren gebruiken, als hij niet te moe is. Daarna kan je hem aanmoedigen om ze ook op andere momenten te gebruiken. Ik vind het altijd heerlijk om een baby van 6 tot 9 maanden te zien die geleerd heeft om zichzelf te troosten met zijn duim, een speen, een dekentje, een teddybeer of een speciaal gedragspatroon dat hem helpt rustig te worden. Als ik zo\'n baby zie, weet ik dat er van hem gehouden wordt en dat hij, als gevolg daarvan, op zichzelf kan terugvallen als hij eenzaam of overstuur is. Een baby die verwaarloosd of genegeerd is, heeft niet geleerd om op zijn omgeving of op zichzelf te vertrouwen als hij troost nodig heeft. Zulke kinderen stralen een soort lege wanhoop uit die je zelfs in hun huilen kunt horen.
Huilen kan ook verband houden met "groeistuipen" in de ontwikkeling van een kind. Op zulke momenten valt een kind terug op gedrag van vroeger, hij wordt ongeorganiseerder en dingen worden hem al snel teveel. Dit soort huilen is voor ouders vaak moeilijk te begrijpen. Hierdoor reageren ze soms overdreven. Als ouders zich te sterk betrokken voelen, kunnen ze de duur en de intensiteit van het huilen van hun baby versterken. Sommige ouders draaien voortdurend om hun kind heen, vooral als hij ziek geweest is of een moeilijke start gemaakt heeft in het leven, of als ze eerder een kind hebben verloren. Het gevolg hiervan is dat een kind nooit de kans krijgt om zich gefrustreerd te voelen. Ouders proberen alles voor hun kind te doen, zodat hij nooit dat zo belangrijke gevoel krijgt dat hij zichzelf kan kalmeren. Dit gevoel staat centraal in zijn toekomstige zelfbeeld en gevoel van eigenwaarde.
