Vraag

Mijn zoontje van 3 is een weglopertje geworden. Hij wordt 's ochtends heel vroeg wakker, voor alle anderen, en probeert dan het huis uit te komen. Overdag grijpt hij elke mogelijkheid aan om door de achterdeur te verdwijnen of zelfs uit zijn raam te klimmen, en dan gaat hij gewoon op stap. Een raam kunnen we al niet meer open laten staan.

Antwoord

Het feit dat je kind een weglopertje is, dat is waarschijnlijk de ergste nachtmerrie die een ouder kan overkomen. Waarom doet je kind het? Misschien denk je dat hij het doet om jou te testen, maar dat is niet zo. Hij experimenteert met zijn onafhankelijkheid en zijn vermogen om zelf dingen te doen zonder jou. Natuurlijk is hij zich totaal onbewust van het gevaar waar hij zichzelf aan blootstelt. In de eerste plaats moet je alles wat maar mogelijk is doen om te voorkomen dat hij het huis kan verlaten. Sluit hem niet op, maar gebruik oplossingen zoals een deurkettinkje. De deuren kunnen een beetje open voor ventilatie en communicatie, maar hij kan niet naar buiten. Maar ga niet zover dat je bijvoorbeeld tralies voor de ramen zet. Als er brand uitbreekt, zitten hij en anderen hierdoor in de val. Waarschuw al je buren dat je kind een weglopertje is, voor als het hem toch weer lukt. Mochten ze hem buiten zien, dan kunnen ze hem tegenhouden en je meteen opbellen. Maak gebruik van zijn drang naar onafhankelijkheid, door om hem op andere gebieden het gevoel te geven dat hij iets bereikt heeft. Prijs hem als hij een probleem oplost, of aardig is tegen iemand zonder dat je hem daarom hebt gevraagd. Laat hem helpen bij het koken, of laat hem in de supermarkt kiezen wat hij de volgende ochtend wil eten. Of doe iets anders dat hem een gevoel van onafhankelijkheid geeft. Tegelijkertijd beloon je hem voor het niet weglopen. Zorg dat hij begrijpt dat hij aandacht krijgt en geprezen wordt, omdat hij niet in zijn eentje naar het park gaat.